19. nóvember 2007 klukkan 17:43
Vá!! Í einu orði sagt er ekki hægt að lýsa þessari helgi neins vegins öðruvísi!!!!
Þetta var æðislegt!!
Ég fór norður um helgina með mömmu og pabba á fimmtudagskvöldið, keyrandi.. Við höfðum það bara notarlegt um kvöldið þegar við komum heim.. Á föstudaginn heimsóttum við auðvitað Lindu syss og fótboltaliðið og pabbi skrapp eitthvað með bílinn í skoðun og fleira og um kvöldið var kveðjuhóf fyrir pabba í Akureyrarkirkju.. eftir 22 ára starfsferil sem organisti í Akureyrarkirkju!! Veislan var eitt tilfinningaflóð.. enda ekkert lítið sem fólk gengur í gegn um eftir að hafa unnið saman eða starfað á einhvern hátt (td í gegn um kórinn) í TUTTUGU OG TVÖ ár!!
Ég lofaði sjálfri mér því frá byrjun að fara ekki að skæla.. Ég er nú hálf alin upp þarna í kirkjunni með öllu þessu kórfólki, kirkjuvörðum og prestum.. Mér tókst nú bara mjög vel til en þegar Gunnfríður, amma hans Gunna okkar nr. 1 stóð upp þá átti ég vægast sagt mjööög bágt með mig og Maddý, úff maður!! Þessar konur eiga nú bara dálítið í manni eftir öll þessi ár!! Pabbi varð meiraðsegja mjög klökkur!! En hann náði þó að halda aftur af sér og eftir margra klukkutíma ræðuhöld þar sem aðal umræðuefnið var hversu ótrúlega vel pabbi minn er búinn að standa sig í þessu starfi og byggja upp kórstarfið og kirkjutónlistarstarfið í öll þessi ár þá endaði hann með lengstu ræðu sem ég hef nokkurntíman orðið vitna af... Hún var tæpur einn og hálfur klukkutími og hann missti okkur aldrei... ekki eina sekúntu!! Vá! Þvílíkur hæfileiki.. en hann var nú búinn að hugsa lengi lengi um hvað hann ætti að segja.. Skrifaði ræðuna alla niður á 2x A4 blöð í tölvunni og leit síðan aldrei á þau! Maður verður nú að vera soldið stoltur :)
Ég var bílstjóri um kvöldið og við fórum síðan til Fríðu og Unnars á eftir, en þau eru vinafólk pabba og mömmu og Unnar bæði kórlimur og veiðifélagi pabba.. Þar fengum við svaaaka gott rauðvín og spjölluðum þar til klukkan var að verða hálf 3 um nóttina! Ekkert smá kósí :)
Á laugardeginum var svo skírn hjá Lindu og litli nýi sæti frændinn minn var skírður Leon Máni Guðnason! Hann er alveg yndislegur og ég er ekki frá því að hann sé nú bara dálítið líkur mér :)
Ég söng auðvitað í skírninni og pabbi spilaði :) þetta var rosalega fallegt allt saman og mamma kom með blessunarolíu sem presturinn bar í lófa allra kirkjugesta eftir athöfnina og setti krossmark.. Mér leið bara svo vel á meðan á þessu stóð að ég varð ekki einusinni stressuð syngjandi uppi á kirkjuloftinu.. Litli strákurinn hennar Elvu (vinkona Lindu) hélt reyndar að ég væri að gráta en ekki syngja.. en mér fannst það bara sætt! :)
Loksins kom síðan að sunnudeginum!! Lokamessan hans pabba í Akureyrarkirkju..
Tignarlegasta og tilfinningaþrungnasta messa sem ég hef á ævinni farið í!! Skvísurnar í kórnum voru nær allan tíman með tárin í augunum.. sérstaklega þessar sem höfðu verið með nánast frá upphafi og farið með í allar utanlandsferðirnar og æfingabúðirna, en ég var auðvitað alltaf með þar líka, svo auðvitað þekkir maður þessar konur vel.. Pabbi valdi alla fallegustu sálmana og kórinn söng tvö lög eftir organistann sem pabbi tók við af, Jakop Tryggvason. Gegn um Jesú helgast hjarta og Vertu Guð faðir, sem Jakop hafði samið einstaklega falleg lög við fyrir kórinn. Ég var forsöngvari í Missa di Angelis.. Sem er rosalega fallegt og svo söng ég Ave Mariu eftir Jehan Alain, og pabbi spilaði Chorale Dorienne sem er einnig eftir Alain. Þetta var ekkert smá yndisleg stund.. Ég náði nú samt að halda tárunum alveg þangað til að messan var búin og allar kórmömmurnar mínar knúsuðu mig í kleinu! Mamma fór meiraðsegja líka að gráta.. en pabbi var algjör hetja. Alvöru íslenskur karlmaður, sjáiði til! Held nú samt að hann hafi verið pínu klökkur, enda ekki annað hægt á svona stundu!!
Við eigum nú ábyggilega eftir að flytja eitthvað þarna saman aftur enda finnst mér ómögulegt að kveðja að eilífu þennan yndislega stað.. Það er hvergi betra að syngja en akkúrat þarna.. En kannski finnst mér það líka bara gott því ég þekki kirkjuna gjörsamlega út og inn og það er eitthvað svo mikið öryggi allt í kring um mann. Heiðdís Norðfjörð las trúarjátninguna og þetta var einhvernveginn allt eins og í gamla daga.. nema núna er ég bara orðin stór :)
Sem betur fer býr Linda fyrir norðan þannig að maður á nú alltaf eftir að vera á ferðinni þarna eitthvað og mamma og pabbi eiga auðvitað ennþá Heiðartún sem ekki er hægt að gefa upp á bátinn eftir alla þá vinnu sem lögð hefur verið í húsið!! Þannig að ég á eftir að halda áfram að koma oft norður og vera þar heima!!
En ég er allavega rosalega stolt frænka í dag!!
(Mynd af okkur frændsystkinunum á myndalappi.net, ógissla sæt!!)
Hakuna Matata!!
